Tags: žene

Intimna (is)povest ženskih iskustava

Iako kratak po obimu, roman Tuđa kost bogat je različitim nivoima preispitivanja pozicije žena, bilo da u njihovom svetu eksplicitno (kao kod Ruže) ili implicitno (kao kod Dragane) vladaju patrijarhalni odnosi. Intimna (is)povest unuke o ženama koje su obeležile njen život, kao i lično iskustvo odrastanja i ženskog sazrevanja, ispričana je na svež način.

SFeministički portal u revolucionarne svetove

,,Kroz istoriju, pandemije su tjerale ljude da raskinu sa prošlošću i zamisle svoj svijet iznova. Ni ova nije drugačija. Ona je portal, prolaz između jednog svijeta i narednog.

Možemo odabrati da prođemo kroz njega, povlačeći za sobom lešine naših predrasuda i mržnje, naše pohlepe, naših banki podataka i mrtvih ideja, naše mrtve rijeke i zadimljeno nebo iza nas. Ili, kroz njega možemo lagano proći, sa malo prtljaga, spremni da zamišljamo drugačiji svijet. I spremni da se borimo za njega.”
Arundhati Roy

Pisanje je, zapravo, rad kao i svaki drugi, intervju sa Rumenom Bužarovskom; deo 2.

Kada se govori o prozi Rumene Bužarovske, najčešće se spominje uticaj američke kratke priče, stil koji počiva na jezičkoj ekonomiji, jezgrovite rečenice i crni humor i ironija upotpunjeni odsustvom patetike. Dok je u prethodnoj zbirci priča, Moj muž, fokus na iskustvu žena u braku i društvu oblikovanom prema patrijarhalnim načelima, na bračnim i porodičnim odnosima i životnom vrtlogu koji te odnose ukršta, u zbirci Nikuda ne idem autorka proširuje opseg tema koje obrađuje. Daje širi spektar međuljudskih odnosa – između roditelja i dece, doseljenika i stranaca, a bavi se i odnosima različitih klasa i profesija. Među njima, po suptilnoj obradi, izdvaja se i pitanje izbeglištva – odnos zapadnih društava prema pridošlicama i obrnuto.

Pisanje je, zapravo, rad kao i svaki drugi, intervju sa Rumenom Bužarovskom; deo 1.

Makedonska književnica Rumena Bužarovska se poslednjih godina profilisala kao jedno od zapaženijih imena na regionalnoj književnoj sceni. Do sada je objavila četiri zbirke priča: Žvrljotine (2007), Osmica (2010), Moj muž (2014) i Nikuda ne idem (2018), a knjige su joj prevedene na mađarski, italijanski, engleski, slovenački, bhsc jezike. Izdavačka kuća Booka iz Beograda omogućila je da se i domaća čitalačka publika upozna s delima ove autorke izdavši zbirke priča Moj muž i Nikuda ne idem. Povod za razgovor bila je njena poslednja zbirka priča, Nikuda ne idem, ali i gostovanje na festivalu BeFem u decembru prošle godine. Razgovarale smo na bhsc jeziku, o odnosu autorke i dela, funkciji groteske, feminizmu u njenim pričama, stidu, ali i o nekim novim temama u njenim pričama, poput izbegličkog identiteta i osećanja kulturne i ekonomske inferiornosti.

NIN 2019: Jugoslavija bez Jugoslovenki

Korak unazad predstavlja prisustvo odnosno odsustvo autorki. Otuda samo jedna autorka u najužem izboru može i ne mora da govori o kvalitetu književnosti koju pišu žene, ali sasvim sigurno govori o atmosferi na književnoj sceni i nedostatku sluha izdavačkih kuća i mejnstrim kritike za nove poetike i žanrove i nestandardne autorske glasove.

S druge strane, hrabrije iskorake je na scenu donela eksplicitnija tematizacija Jugoslavije i jugoslovenstva, koja se, osim kroz temu rata i jugonostalgiju, sada pojavljuje i kao potreba za preispitivanjem sadašnjosti, poziv na akciju i odgovornost i želja  za odupiranjem zaboravu i istorijskom revizionizmu.

Čvorljivi roman

Jasno je da književni likovi mogu da budu nesavršeni i nesvesni svog nerasta, ali je problematično ako autori nisu svesni svojih likova, i ako se tekst ne ograđuje od takvih junakovih stavova. Sikimićev junak nije svestan svoje mizoginije.

Srbija: Književna scena iz rodne perspektive

Rad na ovom istraživanju za nas je predstavljao višestruki izazov. Pre svega, zašle smo u polje kojim se ranije nismo bavile. Sav rad, od prikupljanja podataka, preko njihove analize, do tehničke obrade teksta i uređenja publikacije, radile smo volonterski.
Ipak, i pored svih prepreka, uspele smo da svoju zamisao realizujemo do kraja i da naučimo mnogo toga o savremenim književnim scenama u regiji, kako na nivou kritike, tako i na nivou nejednake zastupljenosti književnica. Ovo istraživanje vidimo kao prvi korak i presek trenutnog stanja, kako bismo sa ovako jasnom slikom dalje mogle da sa feminističkih pozicija utičemo da se to stanje poboljša.

Crna Gora: Nevidljivost književnica

Naše istraživanje je zato prvi korak u mapiranju i preciznijem utvrđivanju trenutnog stanja, u formi polugodišnjeg monitoringa od jula do decembra prošle godine. Dakle, ključna hipoteza bila nam je kako kritičarke i književnice nisu ravnopravno zastupljene i vidljive.

1 2 3 5